Voor een lange of langere termijn beleggen in een index of een beleggingsfonds (wat over het algemeen ook indexbeleggen is) biedt geen soulaas. Immers, voor de lange termijn heeft bijna niemand verdiend aan bijvoorbeeld de aandelen Philips, DSM en KLM. Dus de belegger in een indexfonds of bijvoorbeeld het ING Dutchfund moet goed timen of hij doet zichzelf tekort.
“In deze markt adviseer ik geen buy-and-hold strategie. De markt is te hectisch en juist door die hectiek ontstaan er ook koopkansen, maar dan niet voor een hele beurs, maar voor individuele aandelen, al dan niet gecombineerd met opties.”, aldus Tjerk Smelt, vermogensbeheerder bij DCA-Finance, “Natuurlijk kan je ook inspelen met indextrackers of indexopties op de beurs, maar dan moet je er simpelweg bovenop zitten.”
Veel beleggers beleggen met significante bedragen bij de verschillende grootbanken. Banken die niet direct bekend staan om hun actieve aanpak van beleggingsportefeuilles. Smelt zegt daarover: “Wanneer de belegger van start gaat, wordt er een beleggersprofiel opgemaakt, dat is standaard en gebeurt bij alle banken en beheerders. Vervolgens wordt er bij de bank een portefeuille ingericht; meestal in beleggingsfondsen. De spreiding is dan dusdanig dat de bank zonder omkijken aan de zorgplicht voldoet. Dat de portefeuille in zo’n markt niet rendeert maakt niet uit; immers gedeelde smart is halve smart en de bank vangt toch wel de beheerfee uit de beleggingsfondsen en die zijn vaak schrikbarend hoog!”